Pouť do Fatimy

Textové pole: Ze života - fotogalerie
Textové pole: Hlavní stránka
Textové pole: Historie
Textové pole: Řeholní život
Textové pole: Patronové
Textové pole: Kostel sv. Josefa
Textové pole: Domov pro seniory
Textové pole: Tak oto wygląda relacja z naszej pielgrzymki do Fatimy. Najkrócej mówiąc, nie dojechaliśmy....

Wyjechaliśmy 18. 4. 2017 z Jabłonkowa do Pragi po Mszy św. o 10.00 - czas podróży trwa normalnie 4,5 godziny. Na lotnisku mieliśmy być najpóźniej o 16.00. Czyli wszystko w normie, czas na dojazd, czas na odprawę. W drodze towarzyszyła nam radosna atmosfera modlitwy.

	Od Brna jednak zaczęły się takie korki, że podróż trwała w sumie 9 godzin. Staliśmy kilka razy po około 30 minut wśród ciężarówek, zwłaszcza tam, gdzie z powodu remontów były zwężenia jezdni.  
Textové pole: 	Jeden raz byliśmy ponad godzinę zupełnie zaklinowani między tirami. Korki pojawiały się nagle i bez powodu, gdyż nie było żadnych wypadków, co najwyżej zwężenie drogi. W przeciwną stronę był podobny ruch pojazdów i takie same remonty,  a nie było ANI JEDNEGO KORKA. Były odcinki takiego wiatru, śniegu i gradu, że nie można było jechać. To wszystko wyglądało tak, jakby diabeł się urwał z łańcucha. Byliśmy bezradni, ani gdzie zjechać ani odfrunąć. Pozostawała nam pełna ufności modlitwa. 

Kiedy do lotniska było jeszcze dwie godziny jazdy, a do odlotu samolotu jedna godzina dowiedzieliśmy się, że nasz samolot ma godzinę opóźnienia. Przyjęliśmy to jako znak Opatrzności. Powróciła nadzieja i radość. Były wykonane liczne telefony do linii lotniczych. Udało nam się spowodować dodatkowe opóźnienie samolotu, ale nie mógł czekać w nieskończoność. Na ostatnim odcinku przed lotniskiem dzwonili do nas, że czekają jeszcze 20 minut i w tym momencie pojawił się kolejny korek na pół godziny. Samolot odleciał. Bilety przepadły. Na lotnisku o 19.00 wszystkie agencje były już pozamykane, można było załatwić bilety na ten dzień dla kilku osób na różne loty, ale nie dla grupy 50 osobowej. Po wielu rozmowach, telefonach, poszukiwaniach w Internecie nic nie udało się załatwić.  

Textové pole: Wróciliśmy do Jabłonkowa o 2.00 w nocy bez korków. Następnego dnia Biuro Pielgrzymkowe szukało możliwości wylotu, jednak pojawiały się coraz większe problemy. Chyba wszyscy uczestnicy byli w szoku. Wydawało się, że za chwilę się obudzimy w Fatimie…

Nie wiem, co Pan Bóg chce nam przez to powiedzieć, ale jestem przekonany, że jakiś sens to wszystko będzie mieć. Przygotowywaliśmy się do tego wyjazdu od dawna. Precyzyjnie był dobrany termin. Textové pole: Uczestników nie było trzeba szukać po całej Republice. Duch św. podpowiadał nam formy przygotowania – modlitwy, rekolekcje, nowenna … Mało która grupa jedzie na pielgrzymkę z takim przygotowaniem duchowym. 

Kiedy opadły emocje przyszły mi refleksje nad tym wydarzeniem. Czy Bóg nas tam nie chciał? Czy nasze modlitwy były bezskuteczne? Czy zabrakło nam wiary? 
Bóg we wszystkim ma swój plan. Na pewno wyjazd do miejsca pielgrzymkowego ma swoją wartość, ale my czasami tę wartość zawyżamy. Wydaje się nam, że tam bardziej spotkamy Jezusa i Maryję niż w swoim kościele. Catalina Rivas w wizji o Eucharystii przytacza słowa Matki Najświętszej „Teraz widzisz, że jestem tutaj cały czas. Ludzie udają się na pielgrzymki, szukając miejsc, gdzie się objawiłam. To dobrze ze względu na łaski, które tam otrzymają. Ale podczas żadnego z objawień, w żadnym innym miejscu, nie jestem bardziej obecna niż w czasie Mszy św. Zawsze mnie znajdziesz u stóp ołtarza, gdzie odprawia się Eucharystię. U stóp tabernakulum trwam z aniołami, ponieważ jestem zawsze z Jezusem”. 
Jak uczniowie idący do Emaus spodziewamy się wiele, a nie rozpoznajemy w drodze. 
	Przesłaniem Fatimy jest pokuta i ofiara. Anioł Portugali, a potem Maryja zadają pastuszkom pytanie: „czy jesteście gotowi przyjąć cierpienie, którym Bóg was obdarzy?” Nie można przeżyć pielgrzymki do Fatimy, bez gotowości przyjęcia cierpienia i wyrzeczeń! Inaczej byłaby to wycieczka. Mieliśmy z sobą tak wiele intencji swoich i osób, które nas o modlitwę prosiły; jestem przekonany, że nasza ofiara z pokorą przyjęta jest Panu Bogu milsza niż to, że gdybyśmy pomodlili się w fatimskim sanktuarium, pozwiedzali piękne miejsca, pomieszkali w hotelach i wrócili do domu niczym zwycięzcy. Może właśnie ten ból, rozczarowanie, próba wiary a u niektórych poczucie winy i wstyd, przyjęte i ofiarowane Niepokalanemu Sercu Maryi wyproszą to wszystko, co chcieliśmy zawieźć ze sobą. Nie zdziwiłbym się, że naszą modlitwą wyprosiliśmy to, co się stało, gdyż w oczach Bożych było to dla wszystkich lepsze. Nauka pokory i zawierzenia Bogu, wewnętrzna zgoda na wolę Bożą, daleko więcej znaczą niż pielgrzymowanie, które niekiedy może pobudzać do pychy (bo ja tam byłem, widziałem, doświadczyłem). A może Pan Bóg chciał nas przed czymś uchronić… . Czy dowiemy się tego za kila dni, tygodni czy w wieczności? Z pewnością w tym jest Boży plan. Bóg z wszystkiego wyprowadza dobro. On zawsze zaskakuje i daje więcej niż się spodziewamy. 
Jeśli Bóg i Najświętsza Maryja Panna będą chcieli abyśmy tam dotarli, to z pewnością do Fatimy pojedziemy. 
Najwyższemu Bogu i Najświętszej Matce niech będzie chwała i dzięki za dar wspólnego pielgrzymowania w drodze i w bólu. Za wszystkie łaski, których doświadczyliśmy. Amen.
o. Symplicjusz 

Textové pole: Hlavní stránka
Textové pole:        FATIMA – 23. 4. 2017
Ve Fatimě byla sloužena v neděli 23. 4. 2017 v 7:00 našeho času mše sv. na všechny úmysly, které jsme tam měli zavézt. S našimi úmysly se tam nakonec vypravil v pátek O. Symplicjusz a mši svatou sám sloužil... Rovněž tam objedná další mše sv.
Poutníci se na mne obracejí s prosbou, abychom pouť nenechali tak, byly nám vráceny všechny peníze, proto jsme se rozhodli, že budeme putovat na podzim od 18. do 28. října 2017. Kdo se chce přidat, může tak učinit. Od nedělie 30. dubna bude k dispozici nový program pouti.
Od května do října vždy 13. den v měsíci bude u nás sloužena mše sv. na úmysly, které byly vloženy do košíku během novény a zároveň nám svěřeny. První mši svatou bude sloužit O. Symplicjusz v sobotu 13. května v 10:30, kdy v našem klášterním kostele složí své věčné sliby s. M. Miriam od Zmrtvýchvstalého Krista. Kdo můžete, srdečně Vás zveme na tuto slavnost, kdy také oslavíme 100. výročí od prvního zjevení Panny Marie ve Fatimě.
Srdečně Vás pozdravují a v modlitbě jsou s Vámi spojeny s. M. Imelda se spolusestrami 
Textové pole:       Fotky z Fatimy duben 2017
Přece jen se jeden zástupce naší poutě dostal na víkend do Fatimy.
Fotogalerie
Textové pole:       Relacja z pielgrzymki do Fatimy
Textové pole:        Říjnová pouť do Fatimy  
     
Přesně za půl roku po prvním pokusu jsme se šťastně dostali do FATIMY a prožili tam nezapomenutelné dny. Protože jsme v modlitbě pamatovali také na úmysly mnohých z Vás, nabízíme Vám aspoň „několik“ fotek z této krásné pouti k Panně Marii.
Textové pole: 1. Fatima
Sanktuarium Matki Bożej Różańcowej – Dolina Cova da Iria z kaplicą Objawień, Bazylika Matki Bożej Różańcowej z grobami pastuszków św. Hiacynty i Franciszka Marto oraz Siostry Łucji; Bazylika Świętej Trójcy
Aljustrel
Wioska rodzinna pastuszków. Domy rodzinne Siostry Łucji i św. Hiacynty i Franciszka Marto. Valinhos - Miejsce Objawienia Maryi 20 sierpnia 1917, miejsca objawień Anioła Pokoju w 1916 r. Węgierska Droga Krzyżowa. 
Stara Fatima – kościół parafialny – miejsce chrztu świętych dzieci, stara plebania. 
Fotogalerie

2. Coimbra 
Coimbra to miasto w Portugalii, leżące nad rzeką Mondego. Miasto, w którym żyła do śmierci siostra Łucja w klasztorze Karmelitanek.
Miejsce wstąpienia św. Antoniego do Zakonu Braci Mniejszych – kościół na wzgórzu. 
Kościół Augustianów, gdzie znajdują się relikwie pierwszych męczenników franciszkańskich św. Berarda i Towarzyszy.
Kościół i klasztor sióstr Klarysek, które sprowadziła tu św. Elżbieta Portugalska. W kościele znajduje się jej grób.
Fotogalerie

3. Santiago de Compostela.
W miejscowej katedrze znajduje się miejsce spoczynku Św. Jakuba Większego jednego z dwunastu apostołów, uczniów Jezusa Chrystusa. Od średniowiecza znany ośrodek kultu i cel pielgrzymek. Do Santiago de Compostela, które było w tamtym czasie jednym z trzech głównych celów średniowiecznego pątnictwa (obok Rzymu oraz Ziemi Świętej), wyruszali ludzie wszystkich stanów. Pielgrzymka do grobu apostoła bywała też traktowana jako element resocjalizacji, czy to zadany sobie samodzielnie, czy to nakazany wyrokiem sądowym. Jednym z symboli pielgrzymki i pielgrzymów do Santiago de Compostela jest muszla przegrzebka, nazywana także muszlą świętego Jakuba.
Fotogalerie

4. Pontevedra
Miasto w północno-zachodniej Hiszpanii, nad zatoką Pontevedra nad Oceanem Atlantyckim, w regionie autonomicznym Galicja. 
Siostra Łucja przebywała w Pontevedra jako postulantka w klasztorze sióstr Doroteuszek. Tu właśnie otrzymała objawienia dotyczące Nabożeństwa Pierwszych Sobót Miesiąca. W kaplicy objawień w klasztorze znajduje się figura Niepokalanego Serca Maryi. A w ogrodzie klasztornym jest upamiętnione miejsce, w którym Łucja dwukrotnie spotkała Dziecię Jezus. W mieście zachowała się średniowieczna katedra.
Fotogalerie

5. Braga
Braga – jedno z najstarszych miast w Portugalii o ponad 2000-letniej historii oraz jedno z najstarszych miast chrześcijańskich na świecie. Założone w czasach rzymskich jako Bracara Augusta. 
Sanktuarium Matki Bożej Sameiro (lub Sanktuarium Sameiro i Niepokalane Poczęcie na Górze Sameiro). Miejsce upamiętnia obranie Maryi na Królową Portugalii
Sanktuarium dobrego Jezusa - Santuário do Bom Jesus do Monte, a właściwie jego majestatyczne schody, są jednym z symboli Portugalii. Przeżyciem będzie na pewno wspinaczka po schodach, które prowadzą do kościoła usytuowanego na zalesionym wzgórzu, o wysokości 400 m.n.p.m. Najniższa partia schodów posiada stacje Drogi Krzyżowej, powyżej są fontanny pięciu zmysłów, na samej górze posągi trzech cnót: Wiary, Nadziei i Miłości.
W katedrze w centrum miasta znajduje się miejsce chrztu Portugalii.
Fotogalerie

6. Batalha
Klasztor Matki Boskiej Zwycięskiej , zwany często Klasztorem w Batalha to jeden najwspanialszych przykładów architektury i sztuki gotyku w Portugalii. W roku 1983 wpisany został na listę światowego dziedzictwa kulturowego i przyrodniczego UNESCO. Budowę zespołu klasztornego zainicjował król Jan I, w podzięce za pomoc Matki Boskiej i zwycięstwo w bitwie pod Aljubarrotą. Budowę rozpoczęto w roku 1385. Trwała blisko 150 lat i kolejni władcy odciskali na klasztorze swoje ślady, dobudowując nowe budynki lub przebudowując istniejące. W1388 roku klasztor został oddany dominikanom, którzy zachowali go aż do likwidacji zakonów religijnych w roku 1834. 
Kościół – trójnawowa bazylika ma 80 metrów długości i jest jednym z największych kościołów gotyckich w Portugalii. 
W Kapitularzu – przylegającym do wschodniego boku od roku 1924  znajduje się Grób Nieznanego Żołnierza upamiętniający portugalskich żołnierzy poległych w czasie pierwszej wojny światowej.
Stary Refektarz – położony jest przy zachodniej części dziedzińca. Obecnie znajduje się w nim muzeum wojskowe.
Niedokończone Kaplice (Capelas Imperfeitas) – zwane również Panteonem Edwarda I. Monumentalna rotunda, której budowę rozpoczął w roku 1434 król Edward I, miała być miejscem pochówku władcy. Budowy nigdy nie dokończono, ostatecznie porzucono ją w roku 1533 z przyczyn dziś nieznanych. 
Fotogalerie

7. Alcobaça
W Mosteiro de Santa Maria de Alcobaça znajduje się jeden z największych kościołów w Portugalii. Opactwo w Alcobaca jest jedną z pierwszych budowali zakonu Cystersów w Portugalii. Został on ufundowany w 1153  roku przez króla Alfonsa Henryka, zwanego również Zdobywcą, pierwszego króla Portugalii. Król ufundował budowę klasztoru  dla upamiętnienia swojego zwycięstwa nad Maurami pod Santarem w marcu, 1147 roku.
Klasztor składa się z dwóch głównych skrzydeł pomiędzy którymi znajduje się kościół, w którym urzeka widok ogromnego wnętrza, na którym składa się m.in. kilkadziesiąt 20-metrowych kolumn. Kościół ten, pomimo upływu ponad 800 lat historii, dalej jest największym kościołem w kraju. Wnętrze zaskakuje swoją prostotą, a momentami nawet surowością - na głównym ołtarzu jest tylko jeden krucyfiks i posąg Chrystusa.
Fotogalerie

8. Nazaré
Miasto nad Atlantykiem słynące z największych w tej części świata fal osiągających nawet 30 metrów wysokości.
Według legendy, miasto wywodzi swoją nazwę od niewielkiej figury Matki Boskiej, Czarnej Madonny, przyniesionej przez mnicha w IV wieku z Nazaretu do klasztoru w pobliżu Méridy, a sprowadzonej do Nazaré w 711 roku przez mnicha Romano, któremu towarzyszył Roderyk, król Wizygotów. Po przybyciu nad morze mnich został pustelnikiem. Żył i umarł w niewielkiej, naturalnej grocie na szczycie klifu. Po jego śmierci, i zgodnie z życzeniem mnicha, król pochował go w grocie, a na ołtarzu pozostawił posąg.
Pierwszy kościół został zbudowany nad grotą na pamiątkę cudownego ocalenia życia przez Matkę Boską portugalskiego rycerza Dom Fuas Roupinho. Według legendy, wczesnym rankiem 14 września 1182, Dom Fuas Roupinho był na polowaniu w pobliżu wybrzeża, gdy ujrzał jelenia, którego natychmiast zaczął gonić. Jeleń pobiegł w stronę szczytu klifu, gdzie zalegała gęsta mgła znad morza. Rycerz zdał sobie sprawę, że jest na skraju urwiska, niedaleko groty z figurką, w związku z czym zaczął się modlić. Nieoczekiwanie koń cudem zatrzymał się na końcu urwiska, oszczędzając w ten sposób jeźdźca od upadku z wysokości ponad 100 metrów, co z pewnością spowodowałoby jego śmierć. Na pamiątkę cudu wystawił kaplicę (Capela da Memoria) na grocie, gdzie cudowna figura została pozostawiona przez Roderyka po śmierci mnicha.
W 1377 roku król Portugalii Ferdynand I Burgundzki wybudował większy kościół, który został całkowicie przebudowany między XIV, a XIX wiekiem. Obecnie Kościół Nossa Senhora da Nazaré jest bogatą barokową budowlą, z wnętrzem ozdobionym płytkami azulejo. Za ołtarzem w górze znajduje się cudowna figura Matki Bożej z Nazaré.
Fotogalerie

Zachód słońca w Nazaré  Video
  
9. Tomar
Tomar – miasto w dystrykcie Santarém, w regionie Centrum w podregionie Médio Tejo. Jest siedzibą gminy o tej samej nazwie. Miasto słynie przede wszystkim z położonego tu zespołu klasztornego Convento de Cristo, portugalskiej siedziby Templariuszy i Zakonu Chrystusowego, będącego po części wzorcowym przykładem sztuki manuelińskiej. Klasztor ten w 1983 roku został wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO.
Fotogalerie

Chór pielgrzymkowy w Tomar   Video    

10. Lizbona
Santarem – miejsce cudu eucharystycznego. 
Figura Chrystusa Króla - Cristo Rei Pomnik znajduje się na południowym brzegu Tagu, około 10 km od centrum Lizbony. Cristo Rei to monument przedstawiający Chrystusa Króla. Inauguracja odbyła się 17 maja 1959 roku. Cristo Rei powstał, aby wyrazić wdzięczność Portugalii za uniknięcie poważniejszych zniszczeń w czasie II Wojny Światowej. Realizacja projektu trwała 21 lat.
Santa Maria de Belém (nazwa zazwyczaj skracana jest do Belém) – dzielnica (freguesia), jedno z zachodnich przedmieść Lizbony, położone w pobliżu ujścia Tagu do Oceanu Atlantyckiego i oddalone od centrum miasta o niecałe 6 kilometrów. Belém to po portugalsku Betlejem. Główny port stolicy w czasach świetności portugalskiego imperium kolonialnego. W 1497 wyruszyła stamtąd przełomowa wyprawa Vasco da Gamy. W podzięce za przetarcie morskiego szlaku do Indii postawiono tam w latach 1502-51 wystawny Klasztor Hieronimitów, uważany za szczytowe osiągnięcie architektury manuelińskiej. W dzielnicy znajduje się również turystyczna wizytówka miasta – Wieża Belém, strzegąca niegdyś wejścia do portu. Spośród pozostałych atrakcji turystycznych w okolicy na uwagę zasługuje XVIII-wieczny Pałac Belém, w którym urzęduje na co dzień prezydent Portugalii. Z Belém wywodzą się oryginalne Pasteis de Belém (w całej Portugalii znane pod nazwą Pastel de Nata), najpopularniejsze portugalskie ciasteczka. 
Katedra w Lizbonie Katedra Najświętszej Maryi Panny w Lizbonie  zbudowana w 1150 roku upamiętnia wyzwolenie miasta spod władzy Maurów. Budowla zajmuje miejsce, na którym w dawnej Lishbunie wznosił się główny mauretański meczet. 
Dom rodzinny św. Antoniego
Fotogalerie

 Vloženo 20. 12. 2017